به یاد علی ِ او

        رزق ما این بود که روز ولادت آقا امام جواد علیه السلام مداحی جدشون رو گوش بدیم و ببینیم. روز ولادت مولا هم خیلی دور نیست.

        نامش رو که می شنوم تنم می لرزه. حتا فکر کردن بهش هم نیاز به وسعت روحی بالایی داره. بهش می گن جمع اضداد. چون خصوصیات به ظاهر متضادی درش می دیدند. فرای زبان و فکر قاصر منه ، استناد می کنم به شعر شهریار که به نظرم بهترین شعر در مدحشه :

نه خدا توانمش خواند ، نه بشر توانمش گفت   ،    متحیرم چه نامم شه ملک لا فتا را

حقن و انصافن اونایی که حیران وجودش شدن می تونن یه چیزایی ازش بفهمن ، ماها که کلامون پس معرکست. 

ولی از دلمون هم نمی تونیم بگذریم . فقط یه گوشه ای بشین و این و با خودت زمزمه کن و آروم آروم برا خودت گریه کن: ای اهل عالم ، آقام علی مظلومه ... همین

یا حق !!