به یاد او
۱
دیشب با فرهاد شیرمحمدی رفتیم کنسرت شجریان . البت این دفعه با توجه به تجربه ی پارسال از هر لحاظ آماده بودم . طبق معمول برنامه با 45 دقیقه تاخیر شروع شد. ما همه اش چشممون دنبال یه آدم معروف بود که محمد رضا لطفی و حسین علیزاده اومدن تو سالن. ملت داشتن خودشونو پاره می کردن . استاد هم اول کنسرت قبل از شروع برنامه یه حال خیلی اساسی و بنیادین بهشون داد. برنامه در دو قسمت همایون و شور برگزار شد. از همون اولش نگران بودم . چون عاشق همایونم و از شور خوشم نمیاد . برنامه شروع شد . اولین چیز تعداد زیاد نوازندگان بود که با خود استاد می شدن ۱۴ نفر.تا حالا کنسرتای استاد رو اینقدر شلوغ ندیده بودم . اینجا معرفیشون می کنم و از نظر خودم از ۱۰ بهشون نمره می دم:
کمانچه: سینا جهان آبادی ۸
کمانچه: کاوه معتمدیان -
سنتور: رامین صفایی ۱۰
دف و دایره: حسین رضایی نیا ۹
قیچک آلتو: مهرداد ناصحی ۶
سه تار: مژگان شجریان ۲
تار: مجید درخشانی ۸
تار: رادمان توکلی -
رباب و بم تار: مهدی امینی -
نی: شاهو عندلیبی ۹
تنبک: حمید قنبری ۷
عود: محمد رضا ابراهیمی ۶
قیچک باس: حامد افشاری ۷
استاد ۹
نکته اول اینکه همونطور که ملاحظه می کنید اعضای گروه اکثرا به چشم ما جدیدن و از یه لحاظ خیلی خوبه ، چون اعتماد به نفس می گیرن که در آینده پیشرفت چشم گیری داشته باشن. نکته دوم این که اون فنچاشون دیگه قابل نمره دادن نبودن . چون نواختنشون محسوس نبود و تکنوازی هم نداشتن. همین که جلو لطفی و علیزاده خودشون رو خیس نکردن باید یه نمره ی خیلی خوب بهشون داد.
توی آنتراکت با فرهاد رفتیم نماز خوندیم ، شام رو خوردیم و از اونجا که سابقه نداشته این جور جاهایی بریم و مفیدی نبینیم احسان شکوه بخش رو دیدیم و می گفت آقا قاسمیان هم هست.
نکته ی بعد این که به نظرم قسمت همایون اصلن قشنگ نبود ، ولی قسمت شور مخصوصن چهار مضرابش فوق العاده بود.
و نکته ی آخر این که آخرش استاد مرغ سحر خوند که به نظرم بسیار بد بود و کاش نمی خوند.
۲
عرض کردم دیشب کنسرت بودیم و به ۱۰ دقیقه آخر بازی رسیدیم. به نظرم بهترین بازیکن جام ژاوی بود ، بهترین تیم اسپانیا ، بهترین مربی گاس هیدینک. زیباترین گل فان پرسی به فرانسه فکر کنم. تیم پدیده روسیه و بازیکن پدیده آندره آرشاوین. فقط یه نکته ای خیلی توجه منو به خودش جلب کرد . اسپانیا تعداد زیادی هافبک تراز اول داشت:ژاوی ، ژابی آلونسو ، اینیستا ، فابرگاس ، سیلوا ، کازورلا و ... کار جالب آراگونس این بود که هر بازی ترکیب و نقش بازیکنا رو عوض می کرد و مربی حریف اصلن نمی تونست پیش بینی کنه چه اتفاقی میانه ی میدان اسپانیا می افته. به نقش فابرگاس تو دو تا بازی آخر دقت کنید. بازی با روسیه جای ژاوی اومد و شد ژنرال خط میانی . ۲ تا پاس گل داد و یه پاس قبل از پاس گل. باری فینال ولی ژاوی ژنرال بود و فابرگاس تعویض شد . مطمئن باشید تعویض فابرگاس تاکتیکی بود ، نه به خاطر وارد کردن بازیکن تازه نفس ، چون فابرگاس ۲۱ سالشه و می تونه ۱۲۰ دقیقه کامل تو زمین بدوه. به حرکت ها و جابحایی های اینیستا ، سیلوا و کازورلا هم دقت کنید متوجه می شید که اصلن مهار کردن خط میانی اسپانیا غیر ممکن بود، چرا که ترکیب و نقش ها غیر قابل پیش بینی بود و این که در حین بازی جای بازیکنا عوض می شد.برا همین می بینید که همه ی خط هافبک ها و مدافعان در همه بازی ها مقهور اسپانیا می شدن . زیاتی حرف زدم .
یا حق !!